Archive

Archive for the ‘Σκέψεις’ Category

Ελεύθερη Βούληση

Φεβρουάριος 13th, 2016

H ταινία λαμβάνει χώρα στην Αθήνα του 2020. Η πολύχρονη ευρωπαϊκή οικονομική κρίση επέφερε σημαντικές αλλαγές στην καθημερινότητα των ανθρώπων με σημαντικότερη αυτή της έναρξης των ηλεκτρονικών συναλλαγών σε αντικατάσταση του χρήματος όπως το ξέραμε. Ποιες είναι οι νέες παράμετροι που δημιουργούνται, ποιες αλλαγές υπάρχουν στην καθημερινότητα των ανθρώπων και ποιοι οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν πίσω από ένα ολοκληρωτικό σύστημα διαφάνειας;
Αξίζει να τη δείτε.

Σκέψεις

35 πράγματα για τα οποία θα μετανιώσεις μεγαλώνοντας

Σεπτέμβριος 23rd, 2015

The_Time_Traveler_by_xetobyte

Μετά από χρόνια και όσο μεγαλώνεις, το μόνο πράγμα που δεν θα πρέπει να κάνεις είναι να χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο. Ξεκίνα τις αλλαγές πριν τα χρόνια περάσουν και μετανιώνεις…

1) Που δεν ταξίδεψες όσο περισσότερο γίνεται, όταν σού δόθηκε η ευκαιρία. Mεγαλώνοντας θα αντιληφθείς πως τα ταξίδια είναι πολύ πιο εύκολα όσο είσαι νέος και πολύ πιο οικονομικά, ειδικά αν αποκτήσεις οικογένεια και πρέπει να πληρώνεις για τρία ή και τέσσερα επιπλέον άτομα.

2) Που δεν έμαθες μια ξένη γλώσσα. Ειδικά αν έχεις φάει άπειρες σχολικές ώρες για να μάθεις κάποια που έχεις εντελώς ξεχάσει -π.χ. λατινικά ή αρχαία ελληνικά

3) Που παρέμεινες σε μια προβληματική σχέση. To μοναδικό πράγμα για το οποίο μπορεί να μετανοιώσει όποιος εγκαταλείψει μια κακή σχέση, είναι που δεν το είχε κάνει νωρίτερα.

4) Που ξέχναγες και δεν έβαζες αντηλιακό. Οι ρυτίδες, οι πανάδες και το μελάνωμα θα σου θυμίζουν τι μεγάλη χαζομάρα ήταν το εξωτικό μαύρισμα.

5) Οι ευκαιρίες που έχασες να δείς από κοντά τους αγαπημένους σου καλλιτέχνες. Θυμήσου όταν το 1993 είπες πως θα πας στην επόμενη συναυλία των Νιρβάνα, γιατί εκείνη τη χρονιά βαριόσουν.

6) Όταν φοβόσουν να δοκιμάσεις νέα πράγματα. Θα έρθει η ώρα που θα αναρωτηθείς τι ήταν αυτό που φοβόσουν και πώς ήταν δυνατόν να πέσεις σε τέτοια λούμπα.

7) Τις φορές που παραμέλησες το γυμναστήριο και την φυσική σου κατάσταση. Όταν μπορούσες, ήσουν ξάπλα στον καναπέ, τώρα που ίσως μπορείς, είναι δύσκολο να σηκωθείς από αυτόν. Read more…

Σκέψεις

2+2=5

Φεβρουάριος 17th, 2014

Η ταινία πραγματεύεται με αλληγορικό τρόπο τη σχέση χειραγώγησης της σκέψης και αντίστασης στην εξουσία.
«Ελευθερία είναι να σου επιτρέπεται να πεις ότι 2+2=4… Από εκεί και πέρα, όλα επιτρέπονται», γράφει ο Όργουελ στο «1984». Στο ίδιο έργο χρησιμοποιεί το 2+2=5 σαν ένα παράδειγμα χειραγώγησης και επιβολής: «Όταν το κόμμα λέει ότι 2+2=5, τότε είναι σωστό και δεν αρκεί μόνο να το λες, πρέπει και να το πιστεύεις.» Αυτό ενέπνευσε τον Ιρανικής καταγωγής Babak Anvari, να γυρίσει την ταινία «Two & Two».

Προτάθηκε ως καλύτερη ταινία μικρού μήκους 2012 στα βραβεία BAFTA 2012

 

Σκέψεις

Αλκοολικοί γονείς μέσα από τα μάτια των παιδιών τους

Φεβρουάριος 4th, 2014

Παιδιά τρομαγμένα, γονείς πιωμένοι. Τους κοιτάζουν με φόβο. Τους βλέπουν όπως κανείς άλλος δε μπορεί. Οι αλκοολικοί γονείς μοιάζουν με… τέρατα. Έτσι τους βλέπουν τα παιδιά τους.

Το συγκλονιστικό video είναι μέρος της καμπάνιας φινλανδικής μη κερδοσκοπικής εταιρίας, της Fragile Childhood. Προσπαθεί να δείξει πως βλέπουν τα παιδιά τους αλκοολικούς γονείς τους.

 

Το video «ανέβηκε» στο YouTube τον Σεπτέμβριο του 2012 και από τότε το έχουν δει περισσότερα από 2,7 εκατομμύρια άνθρωποι.

 

Το αποτέλεσμα είναι απλά γροθιά στο στομάχι…

 

Σκέψεις

Γιατρός ντύνεται άστεγος για να βοηθάει όσους είναι στο δρόμο!

Ιανουάριος 19th, 2014

Πώς μια ιδιωτική πρωτοβουλία γίνεται παράδειγμα για Εθνικό Σχέδιο δράσης; Ή αλλιώς, όταν η προσωπική τρέλα ενός ανθρώπου για το επάγγελμα του, υπερβαίνει κάθε σκοπιμότητα.

Από την δεκαετία του ’90, ο Δρ Jim Withers δημιούργησε στο Pittsburgh της Pennsylvania τον πρώτο πυρήνα ιατρών παροχής υπηρεσιών στους άστεγους. Πρόκειται για τη λεγόμενη, «Ιατρική του Δρόμου» για την περίθαλψη των αστέγων και εξαρτημένων ατόμων.

Για χρόνια, κυκλοφορούσε τις νύχτες σαν άστεγος. Ο γιατρός – υπόδειγμα γνωρίζει τους ανθρώπους δίχως οικία της περιοχής του, γίνεται φίλος τους και τους παρέχει ιατρική φροντίδα.

Από το 1992, ο Withers μαζί με τον συνεργάτη του Mike Sallows, έναν πρώην άστεγο, περιδιαβαίνει τους δρόμους με σακίδια ιατρικής στην πλάτη. Όπως αναφέρει, μέχρι σήμερα έχουν περιθάλψει πάνω από 1.200 ανθρώπους τον χρόνο, κατά μέσο όρο. Μιλάμε για πάνω από 26.400 άτομα συνολικά.

Ο βοηθός του μάλιστα ήταν εκείνος που του άνοιξε τις «πόρτες» των καταυλισμών των αστέγων της πόλης που ζούσαν σε αυτοσχέδια «κάμπινγκ» και τον σύστησε στους πρώην «συγκάτοικους» του. Για να μπορέσει να τους προσεγγίζει πιο εύκολα, ντυνόταν μάλιστα σαν αυτούς. «Έπρεπε να γίνω ένας από αυτούς για να με δεχθούν», λέει ο γιατρός.

Ο Withers έσωσε τον Sallows από βέβαιο θάνατο και όντας ο πρώτος άστεγος – ασθενής του, συνδέθηκε μαζί του με μια χρόνια και δυνατή φιλία.

Η πρωτοβουλία δράσης του Withers, εξελίσσεται τώρα σε εθνικό δίκτυο προσφοράς, αφού φοιτητές ιατρικής και εθελοντές βγαίνουν στους δρόμους πέντε νύχτες την εβδομάδα βοηθώντας αστέγους. Πλέον, πάνω από 90 χώρες έχουν εφαρμόσει δράσεις σαν τη δική του.

Jim_Withers

Η νυχτερινή υπηρεσία του 53χρονου Withers αποτελεί ένα μη κερδοσκοπικό πρόγραμμα ιατρικής δρόμου στις Ηνωμένες Πολιτείες που φέρει το όνομα Operation Safety Net και αποτελεί μέρος του Εθνικού Προγράμματος Υγείας.

Όπως δηλώνει σήμερα στη Huffington Post, αυτό που τον κινητοποίησε ήταν ο ολοένα και αυξανόμενος αριθμός ανθρώπων δίχως στέγη, που κοιμούνταν κάτω από τις γέφυρες της πόλης.

Άρχισε να τους εξετάζει και διαπίστωσε πως αυτοί οι άνθρωποι υπέφεραν από ανοιχτές πληγές και μολύνσεις, έλκος, κάποιοι είχαν καρκίνο και ασθένειες τις οποίες δεν είχαν αντιμετωπίσει ποτέ μέχρι τότε στη ζωή τους.

Μεταξύ άλλων δηλώνει πως στα πρώτα του βήματα ήταν ειδικευόμενος και οι συνάδελφοι του δεν είδαν με καλό μάτι την πρωτοβουλία του.

Jim_Withers1

«Πολλοί άνθρωποι ήταν αρνητικοί στην αρχή, αλλά πρόκειται για μια δράση που πραγματικά έχει πολλά να σου μάθει και είναι και ένας τρόπος να αναθεωρήσεις τον τρόπο με τον οποίο το επάγγελμά σου συνδέεται με τους ανθρώπους που σε έχουν πραγματική ανάγκη«, λέει χαρακτηριστικά.

Καλεί μάλιστα εθελοντές και φοιτητές ιατρικής να μπουν στην ομάδα. Προς τιμή τους, η ανταπόκριση είναι παραπάνω από θετική.

«Η θεραπεία αυτών των ατόμων είναι εθνική υπόθεση και κεντρικό κοινωνικό ζήτημα. Μια κοινωνία που σέβεται τον εαυτό της είναι εκείνη που εξετάζει κάθε μέλος της σαν ισότιμο μέλος και ενδιαφέρεται για τις ζωές όλων με τον ίδιο τρόπο», καταλήγει ο Withers. Απλά και σοφά λόγια που δύσκολα όμως, βρίσκουν εφαρμογή.

Πηγή: news247.gr

Σκέψεις

Αφιερωμένο….για όσους είναι γεννημένοι μέχρι και το 1985!!!

Αύγουστος 21st, 2013

34H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε…

Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να… μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε.

Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή.. Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά..

Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Read more…

Σκέψεις

www.plision.gr

Αύγουστος 4th, 2012

Τι είναι ο Πλησίον;

(από τη σελίδα του συλλόγου www.plision.gr)

Εδώ και πολλά χρόνια ασχολούμαστε με άτομα του «περιθωρίου» μέσα και έξω από τις φυλακές και ειδικά νέους που έκαναν χρήση ουσιών. Είδαμε την έλλειψη συμπαράστασης στους απόκληρους της κοινωνίας και πολλές φορές πονέσαμε με την απόγνωση και τη μοναξιά τους….
Είδαμε ότι η ΑΓΑΠΗ κάνει θαύματα και μπορεί να επέμβει και στις πλέον δύσκολες περιστάσεις. Read more…

Διάφορα, Σκέψεις , , , , ,

Το άλλο μισό του ουρανού

Μάρτιος 8th, 2011

του Άρη Μαλανδράκη

Από μικροί εμείς οι άνδρες μαθαίνουμε ότι η γυναίκα είναι πιο απαλή, μυρίζει πιο όμορφα, ζει πιο πολύ από εμάς. Μεγαλώνοντας, ακούμε άλλου είδους φήμες -λιγότερο κολακευτικές για αυτήν, περισσότερο εγωιστικές για εμάς. Το έδαφος είναι συνήθως σπαρμένο με παρανοήσεις, υπερβολές, διαστρεβλώσεις και μισογυνισμό. Και, όπως λέει το γνωμικό κάποιου ανωνύμου: ο Θεός έκανε πρώτο τον Αδάμ, για να του δώσει τον χρόνο να σκεφτεί την απάντηση στην πρώτη ερώτηση της Εύας. Τα πράγματα, βέβαια, δεν έχουν έτσι και πολλοί επιχείρησαν να τα ξαναβάλουν στην σωστή θέση. Ιδίως οι… καθ’ ύλην αρμόδιες, που σήμερα γιορτάζουν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το μικρό απάνθισμα σοφίας (ενίοτε και εμπνευσμένης κακίας) που ακολουθεί…

«Πιστεύω στις γυναίκες. Οι άνδρες είναι απλώς ανεπιβεβαίωτες φήμες»
Erika Rittner, συγγραφέας και παρουσιάστρια τηλεοπτικής εκπομπής

«Οι γυναίκες αποτελούν το 50% του κόσμου. Και όμως! Είναι πάντα ένας νεοτερισμός»
Christofer Morley (1890-1957), συγγραφέας

«Η γλώσσα μιας γυναίκας έχει μόλις λίγα εκατοστά μήκος αλλά μπορεί να σκοτώσει ένα πανύψηλο άνδρα»
(Ιαπωνική παροιμία)

Read more…

Σκέψεις ,

Sorry καρναβάλι δεν σε γουστάρω!

Φεβρουάριος 27th, 2011

Από τις χειρότερες μου γενικώς είναι οι κραιπάλες. Αυτή, φίλοι μου, η Τσικνοπέμπτη με ό,τι συνεπάγεται και η αλλοφροσύνη για τους καρνάβαλους, τις στολές, τα μασκαρέματα κλπ, είναι πολύ ψιλά γράμματα για μένα. Ούτε τα καταλαβαίνω, ούτε και επιθυμώ να μπω στη διαδικασία πια για να ασχοληθώ μαζί τους.

Πριν από 20 χρόνια βρέθηκα στο καρναβάλι της Πάτρας. Όλοι γελούσαν, κοιτούσαν εκστασιασμένοι λες και είχαν πιει μια νταμιτζάνα κρασί και έβλεπαν το θεό Διόνυσο, φώναζαν και τραγουδούσαν. Από την πλευρά μου στεκόμουν σαν ξεθωριασμένο αγγούρι, μαραμένο και άχρωμο παρακολουθώντας το αλαλούμ. Η μόνη ευχαρίστηση που ένοιωθα ήταν αν έμπαινα στην ψυχή των χορευτών. Ναι, μάλιστα, αυτοί είχαν να κάνουν κάτι να προετοιμάσουν, να διασκεδάσουν να ξεδώσουν. Οι άλλοι; Έβλεπαν στοιβαγμένοι στις άκρες του δρόμου και αφήνιαζαν. Όταν πια έσκασαν μύτη και τα κάρα με τις / την – δεν καλοθυμάμαι- γυμνόστηθες, ε τότε έδεσε το γλυκό. «Βγάλτα όλα μανάρι μου, κορμάρα μου, πού ήσουνα κρυμμένη εσύ…» φώναζαν οι αντρούκλες. Όλο αυτό το πράγμα με κάνει να γελώ, αφ’ ενός, να θέλω να λακίσω αφ’ ετέρου.

Το καρναβάλι είναι ό,τι λέει το όνομά του. Κ α ρ ν α β α λ ι. Αυτό το κατά παραγγελία ξεφάντωμα, που όλοι ξαφνικά γίνονται ευτυχείς και τραγουδούν, με αφήνει αδιάφορη. Στο καρναβάλι και στο κάθε καρναβάλι θα περάσουν καλά εκείνοι που όπου και να πάνε θα βρουν τους ρυθμούς τους και θα περάσουν καλά. Αφήστε που δεν μπορώ να καταλάβω τι σόι ηδονή βρίσκουν, αν ντυθούν σεξουάλες, αδερφές, διαβολάκια, μωρά, τσιγγάνες, Ναπολέοντες, πειρατές, πριγκίπισσες, νεράιδες. Μου φαίνεται τόσο γελοίο όλο αυτό. Θες, πουλάκι μου, να είσαι κάτι άλλο; Κάντο να τελειώνουμε! Λένε ότι ντύνεσαι αυτό που θα επιθυμούσες να είσαι. Μια απόφαση είναι: ας γίνουμε ο καθένας μας αυτό που επιθυμεί. Αν ξέρουμε δηλαδή τι ακριβώς επιθυμούμε να είμαστε. Γιατί εδώ έχουμε ένα ουσιαστικό ζήτημα: δεν ξέρουμε ούτε ποιοι είμαστε, ούτε τι ακριβώς θέλουμε να είμαστε. Για αυτό και βολοδέρνουμε σαν τα αγρίμια κλεισμένα στα κλουβιά. Είμαστε λίγο απατεώνες, λίγο έντιμοι, λίγο ανέντιμοι, λίγο ευαίσθητοι, λίγο αναίσθητοι, λίγο ελεύθεροι, λίγο αληθινοί, λίγο ψεύτικοι. Αυτό το λίγο- λίγο, όμως, από δω και από κει, όπως λέει και ο Άρης Δαβαράκης, «μιλάμε είναι μεγάλη πονηριά… είναι ναυάγιο στη στεριά».  Ας αποφασίσουμε, λοιπόν: μασκαράδες όλο το χρόνο και ελεύθεροι πέντε μέρες- ως κακά αντίτυπα της αυθεντικής έκδοσης- ή ο εαυτός μας όλο το χρόνο και ισορροπημένοι με το μέσα μας;

της Τζίνας Δαβιλά

Σκέψεις

Πανσέληνος Ιανουαρίου

Ιανουάριος 22nd, 2011

Μέσα στο καταχείμωνο, δύο ημέρες καθαρού ουρανού αποκάλυψαν το μεγαλείο του Θεού. Ένα ολόγιομο, φωτεινό φεγγάρι που φώτιζε από ψηλά τη γη μας, δημιουργώντας σκιές σαν να ήταν ένας μικρός ήλιος μέσα στην νυχτιά, έκανε την πορεία του από την ανατολή στην δύση, για να χαρίσει στιγμές θαυμασμού, ρομαντισμού, σκέψης και περισυλλογής. Ο Δημιουργός μας έκανε ένα μοναδικό σχεδιασμό, ξεπερνώντας τον πιο ακριβοπληρωμένο και διάσημο αρχιτέκτονα. Έθεσε τα σημεία του ουρανού στην ιδανική θέση, ώστε η χθεσινή πανσέληνος να μην είναι προνόμιο των λίγων, αλλά όλων όσων έστρεψαν τα μάτια τους στον ουρανό ανεξάρτητα με το γεωγραφικό μήκος ή πλάτος της ηπείρου μας που βρίσκονταν. Πράγματι είναι ασύλληπτη εικόνα, πώς ο Έλληνας και ο Ισπανός ή ο Ρώσος  εχθές επικοινωνούσαν, σκέφτονταν και οραματίζονταν τα ίδια πράγματα με μια απλή ασυναίσθητη κίνηση. Σε ευχαριστούμε Κύριε!

Σκέψεις , ,