Home > Διάφορα, Υγεία > Οικονομική κρίση: αδιέξοδο ή ευκαιρία για αλλαγή;

Οικονομική κρίση: αδιέξοδο ή ευκαιρία για αλλαγή;

23 Μαΐου, 2012

Η οικονομική κρίση έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας. Αποτελεί δυστυχώς αναπόφευκτο κομμάτι της καθημερινότητας μας και επηρεάζει με ποικίλους τρόπους και σε διαφορετικό βαθμό τους ανθρώπους.

Η οικονομική κρίση επηρεάζει το πορτοφόλι μας, το βιοτικό μας επίπεδο, την δουλειά μας, τη σωματική και ψυχική μας υγεία, τη συντροφική μας σχέση, τη διάθεση μας για έρωτα, τη σχέση μας με την οικογένεια μας, με τα παιδιά μας και τον σύζυγο μας, τη σχέση μας με τους φίλους, τη σχέση μας με τον εαυτό μας.

Τα παραπάνω είναι σχόλια που ακούγονται πια στις καθημερινές συζητήσεις και που μόνο σε αδιέξοδο οδηγούν. Είναι τότε που η κρίση φαντάζει σαν έναν αόρατο μαύρο μανδύα, που έρχεται να καλύψει ότι ωραίο αυτοί οι άνθρωποι έχουν πετύχει, όλα τα καλά κομμάτια της ζωής τους. Είναι τότε που οι άνθρωποι φαντάζουν «αδύναμοι» μπροστά στη νέα κατάσταση και παρασύρονται από το μοιραίο, από το αναγκαίο κακό, προσπερνώντας τη ζωή τους, που εξακολουθεί να υπάρχει και να προχωράει.

Είναι κοινά αποδεκτό ότι η περίοδος που ζούμε είναι επισφαλής, οι αλλαγές είναι πολλές και απρόβλεπτες, οι οικονομικές δυσκολίες είναι γεγονός. Όμως γιατί θα πρέπει να αφήσουμε την οικονομική κρίση να εισβάλλει και στις διαπροσωπικές μας σχέσεις και να τις δηλητηριάσει; Γιατί να μην υποστηρίξουμε αυτό που δικαιούμαστε να έχουμε; Μία καλή ζωή με τους ανθρώπους που αγαπάμε; Γιατί τελικά να οριζόμαστε από τις καταστάσεις και να μην παίρνουμε την ευθύνη για τη δική μας προσωπική ευτυχία;

Αν κάτι καλό συνέβη με την οικονομική κρίση, είναι ότι καταρρίφθηκε ο μύθος της «παντοδυναμίας» του χρήματος. Έχεις χρήματα, μετράς, αξίζεις. Στην εποχή που διανύουμε δε θα έχει πια σημασία τι έχεις, αλλά τι άνθρωπος είσαι. Δε λέω ότι τα χρήματα δεν είναι απαραίτητα για να καλύψουμε τις βασικές μας ανάγκες, για να πραγματοποιήσουμε τις επιθυμίες μας, ούτε λέω να σταματήσουμε να ονειρευόμαστε, άλλωστε τα όνειρα δεν κοστίζουν. Αυτό που λέω είναι ότι κερδίζουμε περισσότερα επενδύοντας στις ανθρώπινες σχέσεις, στις σχέσεις μας με τους δικούς μας ανθρώπους.

Όταν οι άνθρωποι σταματούν να μιλούν, να επικοινωνούν, να μοιράζονται, να δίνουν και να παίρνουν φροντίδα, εμφανίζονται η θλίψη, ο πόνος, η απόγνωση. Κλείνονται στον εαυτό τους, ταυτίζονται με την ανημπόρια και αδυνατούν να δούνε ότι καλό έχουν πετύχει στη ζωή τους. Τότε είναι που η μοναξιά φωλιάζει στις οικογένειες και οι φόβοι παίρνουν μεγαλύτερες διαστάσεις από ότι αντιστοιχεί.

Αν όμως υπάρχει νοιάξιμο, μοίρασμα, φροντίδα και αγάπη, τότε οι άνθρωποι παραμένουν ψυχικά υγιείς. Μπορεί σε πρακτικό επίπεδο να μην αλλάξει κάτι, αλλά σίγουρα θα αλλάξει σε συναισθηματικό.

Καθημερινά, υπάρχουν οικογένειες που αντιμετωπίζουν μόνες κρίσεις, όπως τον αιφνίδιο θάνατο ενός μέλους, ή την αναγγελία μιας σοβαρής ασθένειας του παιδιού τους. Τουλάχιστον στην οικονομική κρίση, είμαστε όλοι συνταξιδιώτες στο ίδιο καράβι. Η αίσθηση ότι δε διαφοροποιούμε από τους υπόλοιπους, μειώνει το αίσθημα της μοναξιάς και της απαξίωσης και δίνει κουράγιο και ελπίδα. Ας μην μείνουμε λοιπόν παθητικοί δέκτες και ας αρχίσουμε να ζούμε τη ζωή μας, γιατί κάθε μέρα μας είναι μια μικρή ζωή και είναι κρίμα να την χάνουμε.

Εφόσον η υπάρχουσα κατάσταση δεν αλλάζει, οφείλουμε να προσαρμοστούμε, όχι να παραιτηθούμε και να παράγουμε λύσεις ώστε να υπάρχουμε καλά μέσα σε αυτή. Δε μιλάω για θεωρητική ωραιοποίηση, αλλά για πρακτικές λύσεις. Δεν συμφέρει να απομονωθούμε και να το περάσουμε μόνοι μας. Μην κρατάτε τις αγωνίες και τους φόβους σας, συζητήστε τες με ανθρώπους που εμπιστεύεστε. Ανοίξτε τα σπίτια σας σε φίλους, συγγενείς, σε όσους αγαπάτε, προσφέρετε αυτό που μπορείτε και όχι αυτό που φανταζόσασταν ότι θα θέλανε. Απολαύστε ανέξοδες εξόδους με την οικογένεια σας. Τα πάρκα και γενικά η φύση, διατίθενται για ωραίες δραστηριότητες. Μπείτε να βιώσετε με τα μάτια των παιδιών. Τα παιδιά χαίρονται με πολύ απλά πράγματα.

Άλλωστε όπως πολύ σωστά διατύπωσε ο Δημόκριτος, « Η ευτυχία ή η δυστυχία των ανθρώπων δεν εξαρτώνται από την περιουσία ή το χρυσό που διαθέτει. Η ευτυχία ή η δυστυχία, βρίσκονται στην ψυχή του».

Με αφορμή την παράσταση «Οι Αλαφροΐσκιωτοι» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη που είχα τη χαρά να παρακολουθήσω, αφιερώνω το άρθρο στην ομάδα νέων του Εθνικού Θεάτρου, που στα βλέμματα τους αναγνώρισα το πείσμα, την αισιοδοξία, την συγκίνηση, την έκπληξη, την χαρά, την αγωνία και την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.

Κυριακή Γενούζου – Κοινωνική Λειτουργός

http://www.anasyndesi.gr

Διάφορα, Υγεία

  1. No comments yet.
  1. No trackbacks yet.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

*

Subscribe to comments feed